zielony listek
Na polskim regulowanym rynku medycznej marihuany, utworzonym w 2017 roku, związki te muszą spełniać rygorystyczne standardy Farmakopei Europejskiej, aby zagwarantować jednolitą jakość i moc | fot.: pixabay

Terapia medyczną marihuaną – czym jest i czy jest legalna w Polsce?

Zastrzeżenie: Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Każda decyzja dotycząca leczenia powinna być skonsultowana z wykwalifikowanym lekarzem. Informacje prawne aktualne na dzień publikacji mogą ulec zmianie.


Medyczna marihuana jest dostępna w Polsce od 2017 roku jako surowiec farmaceutyczny na receptę lekarską. Ta forma terapii wykorzystuje kontrolowane związki konopi do wspomagania leczenia różnych schorzeń medycznych pod nadzorem wykwalifikowanych lekarzy.

Składniki aktywne i działanie

Medyczna marihuana zawiera głównie dwa kannabinoidy o odmiennych właściwościach. THC (tetrahydrokannabinol) to związek psychoaktywny, który może łagodzić ból, zmniejszać stany zapalne i przeciwdziałać nudnościom. CBD (kannabidiol) nie wywołuje odurzenia, ale wykazuje działanie przeciwpadaczkowe, przeciwlękowe i neuroprotekcyjne.

Kannabinoidy oddziałują z naturalnym układem endokannabinoidowym w organizmie człowieka, który reguluje ból, nastrój, apetyt i odpowiedź immunologiczną. Różne proporcje THC i CBD w preparatach pozwalają dostosować terapię do konkretnych potrzeb medycznych pacjenta.

Aktualne przepisy prawne

Od listopada 2017 roku medyczna marihuana jest legalna w Polsce na receptę lekarską. Od 7 listopada 2024 roku obowiązuje nowy wymóg – pierwsza recepta może być wystawiona tylko po wizycie stacjonarnej u lekarza, bez możliwości teleporady. Recepty są ważne przez 30 dni i mogą obejmować zapas leku na maksymalnie 90 dni.

Produkty muszą spełniać standardy Farmakopei Europejskiej i są dostępne tylko w autoryzowanych aptekach. Uprawa własna pozostaje zabroniona, a leczenie nie jest refundowane przez NFZ – wszystkie koszty ponosi pacjent.

Wskazania medyczne

Medyczna marihuana może być rozważana w leczeniu różnych schorzeń, gdy standardowe terapie nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. W neurologii stosuje się ją przy padaczce lekoopornej, spastyczności w stwardnieniu rozsianym, chorobie Parkinsona i zespole Tourette’a. W onkologii pomaga łagodzić nudności po chemioterapii, poprawia apetyt i wspomaga leczenie bólu nowotworowego.

Preparaty konopne mogą być pomocne w leczeniu przewlekłego bólu neuropatycznego, fibromialgii, migreny i bólu reumatoidalnego. W gastroenterologii znajdują zastosowanie przy chorobie Crohna i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego. W psychiatrii mogą wspierać leczenie zespołu stresu pourazowego i niektórych zaburzeń lękowych.

Przeciwwskazania i ograniczenia

Medyczna marihuana nie może być stosowana przez kobiety w ciąży i podczas karmienia piersią, osoby z aktywnymi psychozami, schizofrenią czy ciężkimi zaburzeniami osobowości. Przeciwwskazaniem jest także uczulenie na składniki preparatu oraz wiek poniżej 18 lat, z wyjątkiem szczególnych przypadków pediatrycznych.

Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią uzależnień, niestabilnymi chorobami serca, ciężkimi zaburzeniami wątroby lub nerek. Pacjenci nie mogą prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas terapii ze względu na możliwe zaburzenia koncentracji i koordynacji ruchowej.

Działania niepożądane

Najczęstsze skutki uboczne to zawroty głowy, senność, zaburzenia koncentracji, suchość w ustach i zaczerwienienie spojówek. Mogą wystąpić także lęk, drażliwość, euforia oraz tachykardia. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek THC może prowadzić do zaburzeń pamięci i rozwoju tolerancji na działanie psychoaktywne.

Wszystkie działania niepożądane powinny być monitorowane przez lekarza prowadzącego, który może modyfikować dawkowanie lub zmienić preparat w zależności od reakcji pacjenta.

Formy i sposoby stosowania

W Polsce dostępne są głównie sussze do waporyzacji oraz olejki konopne. Waporyzacja jest preferowaną metodą podawania, ponieważ pozwala uniknąć szkodliwych produktów spalania, zapewnia lepszą kontrolę dawkowania i wyższą biodostępność składników aktywnych.

Dawkowanie ustala indywidualnie lekarz, uwzględniając rodzaj schorzenia, masę ciała pacjenta, tolerancję na kannabinoidy i jednoczesne stosowanie innych leków. Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od najmniejszych dawek, które są stopniowo zwiększane do osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego.

Zastrzeżenie: Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej. Każda decyzja dotycząca leczenia powinna być skonsultowana z wykwalifikowanym lekarzem. Informacje prawne aktualne na dzień publikacji mogą ulec zmianie.

Artykuł powstał przy współpracy z https://drweed.pl/

Artykuł sponsorowany