Gorce Turbacz oznaczenia na szczycie
Turbacz to najwyższy szczyt Gorców leżących w obrębie Beskidów Zachodnich. Jego wysokość to 1310 m n.p.m. Na szczycie możemy znaleźć takie oto oznaczenia szlaków | fot.: stock.adobe.com

Szlaki piesze a szlaki narciarskie – jak czytać kolory szlaków?

 Już od wielu lat istnieje przekonanie, że kolor szlaku ma bezpośredni wpływ na jego trudność. Gdy planując pieszą wędrówkę w góry, napotykamy na czarny szlak, oblewa nas zimny pot ze względu na stres związany z tym, czy damy radę pokonać trasę. Prawda o korelacji pomiędzy kolorami tras a jej stopniem trudności jest jedynie częściowa. Warto wiedzieć, że rodzaj trasy (trasa piesza, kajakowa, rowerowa, narciarska) różni się od siebie nie tylko charakterystyką, sposobem pokonania, ale też specyfiką identyfikacji samej trasy. W jaki więc sposób czytać oznakowanie? Poniżej przedstawione zostały wskazówki, jak podejść do oznakować tras pieszych oraz narciarskich.

Kolory szlaków pieszych

Kolory tras pieszych, w tym oficjalnie wytyczonych tras górskich są ustalane odgórnie i zaakceptowane przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Co ciekawe, pięć głównych kolorów, jakimi charakteryzują się wszystkie piesze trasy, nie maja żadnego związku z ich poziomem trudności. Obecnie wyróżnić możemy 5 kolorów tras – trasa czarna, żółta, zielona, niebieska oraz czerwona. Oznakowanie tras pieszych wygląda bardzo jednorodnie. Oznakowanie składające się z trzech poziomych pasów, gdzie pasek górny i dolny jest biały, a pasek środkowy przyporządkowany do jednego z powyżej wymienionych kolorów możemy uznać za oficjalne oznakowanie, któremu z powodzeniem możemy ufać i które zaprowadzi nas do celu ścieżki. Co zatem oznaczają poszczególne oznakowania?

Karkonosze oznaczenie szlaku pieszego
Oznakowanie tras pieszych wygląda bardzo jednorodnie | fot.: stock.adobe.com

Kolory szlaków pieszych – jak czytać?

Trasa oznakowana kolorem zielonym to krótka trasa, która w najszybszy możliwy sposób doprowadzi nas do charakterystycznego miejsca danej okolicy czy regionu.

Szlak niebieski natomiast oznacza trasę długą, dalekobieżną.

Wybierając się na trasę niebieską, musimy wyposażyć się w podstawowe wyposażenie piechura takie jak ciepłe ubranie, prowiant i wodę.

Szlak żółty to trasa, która łączy ze sobą inne trasy. Jest to tak zwany szlak dojściowy, który nie musi charakteryzować się żadnymi walorami turystycznymi.

Szlak czerwony to główny szlak, który prowadzi nas przez najczęściej odwiedzane atrakcje, który dostarczył nam największych wrażeń i który jest najbardziej emocjonujący. Przykłady tras czerwonych? Główny Szlak Beskidzki prowadzący nas przez cały masyw Beskidów i Bieszczadów. Bardzo atrakcyjna trasa szlakiem Czerwonych Wierchów w Tatrach czy droga od Morskiego Oka na Rysy.

I w końcu  legendarny szlak czarny – jest ona w trasach pieszych zaledwie krótką trasą dojścia, która niekoniecznie musi być trudna lub atrakcyjna. 

Kolory szlaków narciarskich 

W przypadku szlaków narciarskich sprawdza się teza dotycząca oznakowania uzależnionego od stopnia trudności, czyli nachylenia konkretnego szlaku. W przypadku szlaków narciarskich wymienić możemy kolor zielony, niebieski, czerwony oraz czarny. Szlak zielony to szlak bardzo łatwy. Szlak niebieski to szlak łatwy, jednak o większym kącie nachylenia. Kolejny to trudny szlak czerwony, po którym powinny poruszać się osoby dobrze jeżdżące na nartach. Dla najbardziej wytrawnych narciarzy zarezerwowany jest szlak bardzo trudny – mityczny szlak czarny

ŁNA