Sambo walka
Sambo to nowoczesna sztuka walki, która powstała jako kombinacja elementów obecnych w dwóch tradycyjnych sztukach walki Japonii: judo i jiu-jitsu | fot.: stock.adobe.com

Sambo: kombinacja technik znanych z judo, zapasów i jiu-jitsu

Stworzono je na bazie zapasów, boksu, jujitsu, judo oraz wybranych chwytów, ciosów i pozycji z regionalnych sportów obronnych krajów tworzących Związek Radziecki. Czym jest sambo?

Sambo sportowe

Sambo to nowoczesna sztuka walki, która powstała jako kombinacja elementów obecnych w dwóch tradycyjnych sztukach walki Japonii: judo i jiu-jitsu. Została ona stworzona w pierwszej połowie XX wieku na terenie ZSRR. Do elementów pochodzenia japońskiego dodano techniki zapasów znane z kultur ludów zamieszkujących terytorium dawnego Związku Radzieckiego.

Sambo – kombinowana sztuka walki

Główne techniki stosowane w sambo wywodzą się z judo. Elementy zaczerpnięte z zapasów i jiu-jitsu to przede wszystkim techniki walki parterowej oraz rzuty. Techniki adaptowane z zapasów nie mają przy tym większych podobieństw z klasycznymi zapasami europejskimi. Chodzi tu głównie o tradycyjne zapasy ludów tureckich (np. Kazachów, Buriatów i Tuwińców), które zamieszkiwały obszar ZSRR. Podobne zapasy znane są także w Turcji.

Sambo czerpie techniki walki z mniej znanych systemów: mołdawskiego Trinta, ormiańskiego Kocha, tatarskiego Korasa, gruzińskiego Chidaoba, uzbeckiego Kurasha, mongolskiego Khapsagaya oraz azerbejdżańskiego Gulesha.

Pierwotnie sambo stanowić miało efektywny system walki przeznaczony do zastosowań praktycznych. Zostało zaprojektowane dla potrzeb walki wręcz i skupiało się na celach militarnych dla milicji, armii i służb specjalnych. Jego pochodząca z języka rosyjskiego nazwa stanowi skrót od wyrażenia „samoobrona bez użycia broni” („samozaszczita bez oruża”).

Sambo uchwyt
Sambo stworzone zostało jako system kompleksowy, przemyślany i jednocześnie wszechstronny | fot.: stock.adobe.com

Sambo sztuka walki wręcz

Sambo stworzone zostało jako system kompleksowy, przemyślany i jednocześnie wszechstronny. Jego głównym wyróżnikiem jest skuteczność w realnej walce. Dodano do niego m.in. wzbogacające judo o jiu-jitsu techniki obrony przed kopnięciami i uderzeniami. Tę technikę walki wyróżnia stosowanie niezwykle skutecznych i zarazem bolesnych dźwigni wobec przeciwnika. W skład sambo wchodzą tak walki w stójce, jak i walki w parterze, co sprawia, że sambo jest bardzo uniwersalnym sportem walki. Cechuje je także pewna widowiskowość. Zaprojekowane zostało jako czysto obronna sztuka walki, ale widowiskowość i uniwersalność sprawiły, że znalazło zastosowanie także w celach rekreacyjnych i sportowych. Z tych samych powodów stało się także ważnym elementem treningu zawodników walk MMA, którzy chcą ulepszyć umiejętności walki w wielu różnych technikach jednocześnie. Już w 1967 roku Międzynarodowa Federacja Zapaśnicza uznała sambo za sport. Jest ono więc nie tylko kombinowaną sztuką walki i nie tylko praktycznym zespołem technik walki bez broni stworzonym na potrzeby armii – stanowi też rozrywkę i sport, który znalazł uznanie na całym świecie. Dużą popularność sambo (zwłaszcza w odmianie militarnej) zdobyło także jako skuteczna technika samoobrony – jako technikę samoobrony i świetne treningi ogólnorozwojowe sambo uprawiają często także kobiety.

Sambo
Sambo zaprojektowane zostało celowo jako jednolity, spójny system walki | fot.: stock.adobe.com

Odmiany i techniki sambo

Sambo zaprojektowane zostało celowo jako jednolity, spójny system walki. Mimo to, w jego rozwoju wykształciły się trzy odmiany. Należą do nich sambo militarne, sambo bojowe oraz sambo sportowe. Specyficzną czwartą odmianą, która powstała dopiero na początku XXI wieku w Stanach Zjednoczonych, jest freestyle sambo.

Sambo sportowe

W sambo sportowym zabronione są niektóre szczególnie niebezpieczne techniki walki, takie jak duszenie. Dozwolone są natomiast wszystkie główne techniki walki w parterze i w stójce, takie jak rzuty, dźwignie i chwyty.

Sambo militarne

Sambo militarne zawiera najbardziej niebezpieczne, w tym także śmiercionośne techniki walki. Jest ono dostosowane do współczesnych warunków bojowych i stosowane przede wszystkim przez służby specjalne oraz wyspecjalizowane formacje wojskowe i policyjne.

Sambo bojowe

Ostatnią, podstawową odmianą jest sambo bojowe. Oprócz technik obezwładniania przeciwnika bez broni, obecne są w nim także elementy walki z bronią. Jest to wszechstronna i skuteczna sztuka walki, która cieszy się dużą popularnością także na galach mieszanych sztuk walki (MMA). Zawodnicy MMA stosujący techniki sambo bojowego wyróżniają się dużą skutecznością.

Freestyle sambo

Freestyle sambo jest natomiast rozszerzoną odmiana sambo sportowego, powstałą w Stanach Zjednoczonych, w której niedozwolona jest broń, dopuszczalne są natomiast niektóre niebezpieczne techniki, takie jak duszenia

W sumie sambo jest kombinowaną sztuką walki nie tylko ze względu na złożone pochodzenie – od judo, jiu-jitsu i tradycyjnych zapasów. Jest tak również ze względu na rozmaitość jego zastosowań i odmian. Sambo stanowi sztukę walki, sport zapaśniczy, formę rekreacji, technikę walki bez broni dla potrzeb wojska i policji, technikę samoobrony cywilnej, a nawet element widowisk zapaśniczych.

MCH

Sprawdź także

capoeira

Capoeira – ewolucja brazylijskiej sztuki walki

Capoeira, łącząca w sobie elementy sztuki walki, tańca i muzyki, stanowi jeden z najbardziej charakterystycznych …